Nieuwe pagina 1

In March 1944, Blohm & Voss put forward a proposal to the Luftwaffe for a new asymmetrical aircraft, which could be used in a number of roles: fighter, dive bomber and reconnaissance. B & V had previous experience in building and flying asymmetric aircraft (BV 141, 179 and 237), all designs from Dip. Ing. Richard Vogt. But this last project was different because it featured a mixed propulsion scheme: both propeller and jet driven, plus an internal bomb stowage in the main fuselage.
Blohm & Voss stated: "This arrangement gives the asymmetric aeroplane a number of advantages, the greatest being an unobstructed view for the pilot as well as the possibility of great weapon concentration. Also, it greatly reduces the torque moment produced around the vertical axis by the propeller in the single engined configuration. At take-off in particular this motion is expected to be less than half of the BV 141. After take-off the moment is reduced to less than a third and it completely disappears at high speed cruise settings."
Offensive armament consisted of two 30mm cannon and two 20mm cannon, all mounted in the cockpit gondola sides and firing forwards.
Due to the late date this project was proposed, and the worsening war situation for Germany, the P 194 development was not pursued.

In Maart 1944 stelde de firma Blohm & Voss aan de Duitse Luchtmacht een nieuw asymmetrisch vliegtuig voor, dat in een aantal rollen kon worden gebruikt: als jager, duikbommenwerper en voor verkenning. B&V had al ervaring in het bouwen en vliegen van asymmetrische vliegtuigen
(BV 141, 179 en 237), allemaal ontwerpen van Ir. Richard Vogt. Maar dit laatste project was anders, omdat het een gemengd systeem vertoonde: het werd zowel aangedreven door een propellermotor als door een straalmotor, en was voorzien van een bommenruimte in de romp.
Blohm & Voss deelde mede: "Deze opzet geeft het asymmetrische vliegtuig een aantal voordelen, voornamelijk een onbelemmerd uitzicht voor de piloot en ook de mogelijkheid van een grote concentratie in de bewapening. Bovendien reduceert het ontwerp het torsiemoment rond de verticale as van het toestel, dat optreedt in éénmotorige vliegtuigen. Bij de start zal dit moment minder dan de helft zijn van de torsie bij de BV 141. Na de start wordt dit minder dan een derde en het verdwijnt geheel bij het kruisen op hoge snelheid."
De aanvalsbewapening bestond uit twee 30mm en twee 20mm kanonnen, allemaal gemonteerd in de zijkanten van de cockpitgondel.
Doordat het project laat werd ingediend, en door de verslechtering van de oorlogssituatie in Duitsland werd de ontwikkeling van de P 194 niet voortgezet.