The Stirling was the first of the RAF's four engined heavy bombers to go into service in the Second World War. In July 1936, the Air Ministry selected the Short design for development. One of the specification clauses was a wing span of less than 100ft so as to fit a standard RAF hangar. This, together with the provision for carrying a large number of small bombs rather than a few large ones, were responsible for many of the design features which limited the Stirling's performance and eventual usefulness. The prototype flew in May 1939. A year later, the first production Stirling I appeared. Soon the very few Stirlings available began to replace the Wellingtons of nr. 7 squadron. On February 10th, 1941, Stirlings carried out their first mission, a night attack against oil storage tanks at Rotterdam.
In combat Stirlings were showing themselves capable of absorbing amazing battle damage and still returning to base. They were employed in the bombing role until September 1944. But in the meantime they did mine-laying, supply dropping, transport and glider tugging.
In November 1945 the production finished. 2.375 planes had been built.
The here depicted model represents the Stirling B III, EX-L of 199 Squadron of 3 Group, which flew bombing, mine laying and supply missions to the Resistance.
The Stirling was powered by four 1.590hp  Bristol Hercules engines, giving a maximum speed of 260mph. The range was 1.930 miles with a 5.000lb bomb load.

De Stirling was de eerste viermotorige zware RAF bommenwerper, die in WW II dienst ging doen. In juni 1936 selecteerde het Ministerie van Luchtvaart het ontwerp van Short voor ontwikkeling.Eén van de specificatieclausules was een spanwijdte van minder dan 100 voet, zodat het toestel in een normale RAF hangar paste. Dit samen met de voorziening voor het vervoeren van een groot aantal kleine bommen, in plaats van een paar grote, zorgde voor veel van de eigenschappen van het ontwerp, die de prestaties en eventuele bruikbaarheid bepaalden.
Het prototype vloog in mei 1939. Een jaar later kwam de eerste Stirling I van de band. Al spoedig begonnen de weinige beschikbare Stirlings de Wellingtons van het 7e sq, te vervangen. Op 10 februari 1941 voerden Stirlings hun eerste missie uit, een nachtelijke aanval op olieopslagplaatsen bij Rotterdam.
In gevechten bleken de Stirlings in staat, zeer grote schade op te lopen en toch naar hun basis terug te keren. Ze werden voor bombardementen gebruikt tot september 1944. Maar intussen deden ze ook aan mijnen afwerpen, het droppen van voorraden, transport en het slepen van zweefvliegtuigen. In novemeber 1945 werd de productie gestopt. Er waren 2375 toestellen gebouwd.
Het hier afgebeelde model toont de Stirling B III, EX-L van het 199e Sq. van Group 3, dat naast bombardementen, mijnen afwierp en voorraden dropte voor de verzetsbeweging.
De Stirling had vier 1590pk Bristol Hercules motoren en bereikte een maximum snelheid van 260mpu., Zijn bereik was 1930 mijl met een bommenlading van 5000 lb.