Nieuwe pagina 2

The single-seated fighters S.E.5 and S.E.5A , together with the Sopwith "Camel" ranked among the best British fighters of WW 1. They also represented the most successful designs created by the Royal Aircraft Factory, seated in Farnborough.
The prototype S.E.5A (S.E. stood for Scouting Experimental) took off for the first time in December 1916. From March 1917 the machines of this type were built in series and till the end of the war a total of about 5.500 machines were manufactured (including 57 built by the Curtiss Company in the USA).
The 5A differed from the original model S.E.5 particularly in a more powerful engine and an improved undercarriage. In March 1917 the S.E,5's were delivered to the 56th wing of the British Royal Air Force operating on the French-German front. The standard armament consisted of one fixed 7.62mm Vickers synchronised machine gun with 400 cartridges in a belt, installed on the left side in front of the pilot. The aircraft was also fitted with a 7.62mm Lewis swivel machine gun on the upper wing to shoot over the air screw.
The engine was a 200hp in-line Hispano-Suiza. It gave the aircraft a maximum speed of 195 kmph and an effective ceiling of 6.000m with an endurance of 2.5 hours.
The depicted model represents an aircraft, flown by pilot Capt. L.W. Jarvis, 56th Sqadron R.F.C., 1917.

De éénpersoonsjagers S.E.5 en S.E.5A behoorden samen met de Sopwith "Camel" tot de beste jagers uit de Eerste Wereldoorlog. Ze lieten ook de meest succesvolle ontwerpen zien van
de Royal Aircraft Factory, gevestigd in Farnborough.
Het prototype S.E.5A (S.E. stond voor "Scouting Experimental") startte voor het eerst in december 1916. Vanaf maart 1917 werden de machines van dit type in serie geproduceerd en tegen het einde van de oorlog waren er 5500 toestellen gebouwd (inclusief 57, gebouwd door de Curtiss Company in de Verenigde Staten).
De 5A verschilde van het originele model S.E.5 vooral door een krachtiger motor en een verbeterd landingsgestel. In maart 1917 werden de S.E.5's geleverd aan de 56e wing van de Britse Royal Air Force, die aan het Frans-Duitse front opereerde.
De standaardbewapening bestond uit een vaste gesynchroniseerde Vickers 7.62mm mitrailleur met 400 patronen in een band, geinstalleerd links voor de piloot. Het toestel beschikte ook over een 7.62mm Lewis roterend machinegeweer op de bovenste vleugel, dat over de schroef heen vuurde.
De motor was een 200pk Hispano-Suiza. Daarmee bereikte het vliegtuig een maximum snelheid van 195 km per uur en een effectief plafond van 6000m met een vliegbereik van 2.5 uur.
Het afgebeelde model vertegenwoordigt een toestel, gevlogen door kapitein-vlieger L.W, Jarvis, van het 56e Squadron R.F.C. 1917.